Dufourspitze 4634 i Dom de Mischabel 4545 – grejt sakces!

Dufourspitze to najwyższy szczyt Szwajcarii (4634 m), należący do Korony Europy. Najwyższy punkt masywu Monte Rosy i całej Szwajcarii, będący drugim pod względem wysokości samodzielnym szczytem Alp po Mont Blanc, a także Europy, jeśli nie zalicza się do niej Kaukazu. Prowadzi na niego wymagająca, mikstowa droga z lodowcem, od północy ze schroniska Monte Rosa Hutte położonego na wysokości 2795 m, na płycie skalnej, powyżej lodowca Grenzgletscher. Panorama tych okolic to zapierająca dech w piersiach przestrzeń najwybitniejszych szczytów Europy, potężnych lodowców, nigdzie indziej w takiej ilości i majestacie niespotykanych w Europie. Określenie „szczyt Dufoura” upamiętnia Guillaume’a Henriego Dufoura, szwajcarskiego generała i twórcę map. Szwajcarzy tak upamiętnili człowieka, który w XIX wieku zasłużył się dla jedności terytorialnej kraju. Był to generał, inżynier budowy mostów oraz kartograf który stworzył pierwszą mapę topograficzną Szwajcarii. Czytaj dalej Dufourspitze 4634 i Dom de Mischabel 4545 – grejt sakces!

Grossvenediger (Wysokie Taury, Alpy austriackie) – 3666 m npm zdobyty

Wielki Wenecjanin czyli Grossvenediger w Taurach Wysokich, czwarta najwyższa góra Austrii padła naszym łupem 17 maja 2026 roku o godzinie 13:20. Niemniej mieliśmy na uwadze, że dobrze przygotowana, trzydniowa akcja górska, w silnym składzie mogła się nie powieść, mając w pamięci zbyt zuchwałą próbę w lutym tego roku która na szczęście skończyła się tylko wycofem. A mogła skończyć się zwiększeniem statystyk w najtragiczniejszym sezonie statystyk śmierci w lawinach w Tyrolu. W lutym wycofaliśmy się lekko ponad Alter Prager hutte, na drodze wschodniej, po długiej, nocnej akcji torowania śniegu w trójce lawinowej. Wróciliśmy do domu z podkulonymi ogonami, przepracowaliśmy tę porażkę, wyciągnęliśmy błędy i podjęliśmy drugą próbę w bardziej sprzyjających warunkach. Czytaj dalej Grossvenediger (Wysokie Taury, Alpy austriackie) – 3666 m npm zdobyty

Haute Route – skiturowa perełka

Col du Passon i wysokie granie Alp

Haute Route to marzenie każdego ambitnego skiturowca. Haute Route to legendarny trawers skiturowy z Chamonix (Argentiere) we Francji do Zermatt (Arolla) w Szwajcarii, przez Alpy Pennińskie. To ukoronowanie kilku sezonów podnoszenia poziomu w Tatrach na nartach. To zupełnie inny wymiar wycieczki górskiej. To wyprawa skialpinistyczna, która rządzi się zupełnie innymi zasadami, niż jedno- lub dwudniówki w Tatrach i Alpach. Haute Route (fr. wysoka droga) to rarytas dla skiturowców i jedna z najbardziej znanych i kultowych tras górskich na świecie. To ponad 80 km trasy, około 7000 metrów podejścia i zjazdu rozłożone na 6 – 7 dni od schroniska do schroniska. Ze zjazdem z widokiem na Mont Blanc, Breithorn oraz Matterhorn. To jeden z najbardziej spektakularnych projektów górskich jakie udało mi się w życiu zrobić. Czytaj dalej Haute Route – skiturowa perełka

Tetnuldi 4858 m npm – kaukaska piramida

wstaje dzień na Kaukazie

Kaukaz to dzika alternatywa dla pasjonatów wypraw górskich w Alpach. Nie ma tu schronisk w każdej dolinie, ratownictwo górskie praktycznie nie istnieje (poza bazą Bezpieczny Kazbek w lecie), doliny są dłuższe, dziksze. Szczyty i granie są ostrzejsze, dalej oddalone od cywilizacji, trudniej dostępne. Pogoda jest inna niż w Europie. Do miasteczek pod górami trudniej się dostać, zaś infrastruktura hotelarska jest jeszcze w powijakach. Czy te wymienione aspekty nie przyciągają rasowych poszukiwaczy przygód? Po bezproblemowym wejściu na Kazbek we wrześniu 2022 roku na wrzesień tego roku postanowiłem sprawdzić się na ciut trudniejszej gruzińskiej górze – Tetnuldi. Czytaj dalej Tetnuldi 4858 m npm – kaukaska piramida

Dufourspitze 4634 m npm (próba od strony włoskiej) – druga najwyższa góra Europy

na jednej nóżce

Wspinaczka na Mont Blanc w 2021 roku drogą włoską udowodniła mi, że jestem w stanie sprawnie organizować trudne projekty na niełatwe szczyty w zespole. Sprawnie też udały się wyjazdy na Grossglockner, Castor i Pollux oraz Kazbek, w zespołach, z osobami z którymi poznaliśmy się przez Internet, a na miejscu okazało się, że jest fajniusio, po koleżeńsku i wszyscy się dogadują i współpracują. Zachęcony tymi sukcesami na wiosnę 2023 roku rozpocząłem organizowanie wyprawy na drugą najwyższą górę Europy – położony na pograniczu włosko-szwajcarskim Dufourspitze (4634 m npm). Czytaj dalej Dufourspitze 4634 m npm (próba od strony włoskiej) – druga najwyższa góra Europy

Castor i Pollux – Monte Rosa #alpinizm

Castor 4228 m npm

Monte Rosa to masyw górski znajdujący się na pograniczu włosko-szwajcarskim. Położony jest w Alpach Pennińskich między Doliną Aosty i Piemontem oraz kantonem Valais. W jego obrębie znajduje się kilkanaście czterotysięczników dostępnych dla średnio zaawansowanego alpinisty, co daje pole do popisu na kilka dobrych wyjazdów. Castor i Pollux to dwa bliźniacze szczyty, które swe miano zawdzięczają mitologicznym herosom. Ich braterska miłość sprawiła, że według podań Starożytnych Greków śmierć jednego z tych Dioskurów (“synów Zeusa”) doprowadziła do tego, że znaleźli się na nieboskłonie. Castor i Pollux byli celem mojej wyprawy w lipcu 2022 roku. Czytaj dalej Castor i Pollux – Monte Rosa #alpinizm

Pierwsza piątka z przodu #Kazbek 5054 m npm

w drodze na szczyt w zespole linowym

To miał być największy projekt 2022 roku, do którego przygotowywałem się już od marca. Jak co roku postawiłem sobie za cel jeden duży szczyt górski. Obrałem na niego stosunkowo łatwy pięciotysięcznik, leżący na granicy Gruzji i Rosji, w paśmie Wielkiego Kaukazu. Kazbek to stratowulkan, aktywny ostatnio sześć tysięcy lat temu. Obecnie jest to cel wypraw alpinistycznych wielu grup z Polski, Rosji, Iranu i wielu innych państw. U podnóża góry, na trasie między granicą Rosji i Gruzji leży miasteczko Stepansminda, które jest idealną bazą wypadową na tę górę oraz okoliczne szczyty. Czytaj dalej Pierwsza piątka z przodu #Kazbek 5054 m npm

Gravelem dookoła Tatr

Tatry to miejsce mocy na mapie Polski. Góry, w których spędzam bardzo dużo czasu. Góry, w które jeżdżę z dalekiej Warszawy w pocie czoła zakochany w skalistych turniach i zielonych przełęczach. Góry po których wędruje, skituruje, wspinam się. A gdyby tak objechać Tatry u podstawy, najbliższą drogą, po której może jechać rower? Zobaczyć ich majestat z dalszej perspektywy, pokonać wymagające przełęcze i popatrzeć na nie od południa, od słowackiej strony, z siodełka rowerowego? Taki pomysł zacząłem przekuwać w czyn w czerwcu 2022 roku. Czytaj dalej Gravelem dookoła Tatr

Jak wejść na Rysy latem i zimą?

Rysy zimą

Wielu z nas rozważa zdobycie najwyższej góry Polski. W końcu wszystko co „naj” przyciąga ludzką uwagę. Najwyższy szczyt Polski, położony w Tatrach o wysokości 2499 m n.p.m. to cel wędrówek wielu górołazów zarówno latem i zimą. Czy wejście na Rysy latem jest trudne? Czy zimą powinni na niego się wybierać osoby bez solidnych umiejętności obsługi raków i czekana? Czy po drodze występuje zagrożenie lawinowe? Odpowiadając na te pytania postaram się nakreślić trudności związane z wejściem na najwyższą górę w Polsce. Czytaj dalej Jak wejść na Rysy latem i zimą?

Jotunheimen – najwyższe góry Skandynawii

jesienne jezioro Gjende

Dom Olbrzymów, bo tak brzmi norweska nazwa tych gór. Przepastne, dzikie, niezamieszkałe, bardzo stare geologicznie. Chula w nich wiatr, pasą się stada reniferów, śnieg leży na szczytach cały rok, zas w dolinach obfite opady deszczu nawilżają ziemię, która przeradza się w tundrę. To w nich znajdują się dwa najwyższe szczyty Norwegii – Galdhøpiggen (2469 m n.p.m.) i Glittertinden (2465 m n.p.m.). Poddane ścisłej ochronie w 1980 roku w postaci Parku Narodowego są najchętniej odwiedzanymi górami w Norwegii. Ale nie licz tam na towarzystwo ludzi czy przepełnione schroniska! Zafascynowany takim opisem gór na początku października 2021 zaplanowałem sobie samotną, trzydniową wędrówkę przez te góry od wschodu na zachód. Czytaj dalej Jotunheimen – najwyższe góry Skandynawii